De crisis waar we in zitten is vooral een schulden crisis en een monetaire crisis. Gelukkig hebben we bijna allemaal nog genoeg te eten, een prima huis en een inkomen dat groot genoeg is om ons toch het e.e.a. aan luxe te kunnen veroorloven. We kunnen echter allemaal een stuk rijker zijn, alleen moet je rijkdom dan anders definiëren.
We zien rijkdom nu bijna altijd als een optelsom van het aantal euro’s dat iemand heeft.
We zouden veel rijker kunnen zijn als we rijkdom anders definiëren. Als we gaan samenwerken in barters.
Wat is bartering of barteren? Het is het samenwerken zonder geld. Ik heb voor jou een kilo boontjes uit de moestuin, mag ik dan van jou een kilo tomaten?
Ik knip je heg, wil jij dan mijn grasmaaier repareren? Dat zijn barters die maar zo gebruikt kunnen worden.
Het voordeel van barters is dus dat je er beide beter van wordt, zonder dat het bakken met geld kost.
Er komt zelfs geen geld aan te pas. Tevens versterkt het het saamhorigheidsgevoel in de samenleving. Iedereen heeft waarde, ook als je geen werk hebt. Ben je namelijk werkloos, dan kan je mogelijk toch de heg knippen, of een moestuin onderhouden.
Wat we tegenwoordig veel te weinig doen, is werken op basis van bartering. We zijn zo gewend alles maar met geld te doen, dat ruilhandel, wat het feitelijk is, nog slechts een ondergeschikte rol speelt.
Lokale bartering is zelfs te institutionaliseren door bepaalde zaken een waarde in een zelfgemaakte munt toe te kennen. Stel even je creëert de lokale munt de Batavi. Een munt die staat voor een uur werk.
Hoeveel is dat een kilo spersiebonen waard? Dat kan je samen afspreken. Idem voor een kilo tomaten. Wil je dus bonen, maar je hebt geen tomaten, dan kan je wel een Batavi gebruiken. Met die Batavi kan die ander dan weer een uur werk of een product verkrijgen. Het mooie is dat je als lokale samenleving veel rijker wordt, terwijl het geen geld kost!