Populair gezegd scheppen banken geld uit het niets, maar zo is het uiteindelijk niet. Stel even, u heeft een mooi huis op het oog. Het wordt geschat op 500.000 euro aan waarde. U wilt kopen, maar u heeft slechts 100.000 eigen geld. Voor de rest gaat u naar een bank. De bank heeft geen 400.000 euro liggen, maar ze kunnen het wel anders regelen. U wilt 400.000 lenen. De bank heeft wel 40.000 euro die ze u willen uitlenen. Dat geld gaan ze dus aan u uitlenen. Dat is echter nog altijd 360.000 tekort. U heeft echter een onderpand en dat is dat huis dat u op het oog heeft en dat volgens de taxatie 500.000 waard is. Op basis van dat onderpand EN uw handtekening onder wat in feite een wurgcontract is, creëert de bank 360.000 euro die op uw bankrekening wordt bijgeschreven. In feite is de bank straks de eigenaar en u mag er wonen. Zodra de overschrijving van het huis op uw naam onder hypotheek bij de bank een feit is, heeft de verkoper 500.000 euro op zijn rekening. 100.000 van u. 40.000 van de bank (spaargeld van andere klanten) en 360.000 vers gecreëerd geld. De voormalige eigenaar krijgt 500.000 en gaat naar de bank en plaatst daar de 500.000 euro op een spaarrekening. Voor de bank is er uiteindelijk geen probleem. Immers creëerde ze wel 360.000 euro maar u staat er garant voor. Ondertussen hebben ze na de volledige transactie meer in kas als dat er was toen u er kwam voor een lening! 30 jaar gaan voorbij en u betaalde niet alleen de 400.000 terug, maar ook 600.000 aan rente! In feite betaalde u uw huis twee keer. De bank heeft zelf 40.000 euro ingebracht en krijgt uiteindelijk 1.000.000 van u terug. Zodra de hypotheek is afgelost wordt de gecreëerde 360.000 euro geschrapt. Immers is het onderpand dan uit de balans van de bank geschreven. Die 360.000 euro is er eigenlijk alleen maar gekomen omdat we met z’n allen besloten dat het huis meer waard was en u stond er garant voor. De bank houdt dus 640.000 euro over op een investering van 40.000. U moet toegeven dat je toch wel een extreem slechte bank-ondernemer moet zijn om met zo’n deal failliet te gaan. Leg dat de bankiers dus maar eens uit die in 2008 massaal hun banken ten gronde gericht hebben. Ze verdienden vele miljoenen maar zelfs zo’n eenvouding en extreem winstgevend bedrijfsmodel was te moeilijk voor ze. Het feit dat we dus deze banken en de bankiers met belastinggeld hebben moeten redden zodat ze ons kunnen blijven bedonderen is één van de grote raadsels waar latere generaties van zullen zeggen dat het blijkbaar massale gekte en een totaal gebrek aan inzicht was. Hoe dan ook zullen latere generatie niet met veel eerbied naar ons, de huidige generatie, terugkijken. We leefden op de pof met een extreem crimineel geldsysteem en zonder blikken of blozen legden we de problemen op het bordje van volgende generaties.