Ma Bell and the baby Bells

Ooit was de American Telephone en Telegrahp Company (AT&T) zo groot geworden dat het zo voor vrij ondernemen zijnde Amerika er voor koos om de onderneming te splitsen. AT&T werd in de volksmond Ma Bell en de afgesplitste bedrijven gingen Baby Bell heten.
De kleiner gemaakte ondernemingen bleven vooral één ding doen en dat was groeien. Zelf groeien, maar ook groeien door anderen over te nemen.
Dit bereikte een hoogtpunt eind jaren negentig. De Baby Bells en Ma Bell zochten elkaar weer op en zo werden ze AT&T en Verizon.
In 1999 kocht AT&T twee kabelbedrijven, namelijk TCI en Media One. De overnamekosten waren meer dan 100 miljard.
Enkele jaren later werden AT&T Wireless en AT&T Broadband afgesplitst…
Een enorm bedrag aan aandeelhouderswaarde werd ermee vernietigd. De timing van zowel de aankoop al de afsplitsing had niet slechter gekund.
Hoe konden ze zo stom zijn?
AT&T heeft vorige week aangekondigd om Direct TV over te nemen voor 48,5 miljard… Ze gebruiken daarvoor dezelfde argumenten als indertijd in 1999 om de aankopen te doen. Verbreding van de markt en groei terug in de onderneming brengen…
Verizon was eerder dit jaar al gaan aankopen en kocht voor 130 miljard het aandeel van Vodafone in Verizon Wireless over.
De grote vraag is nu of we hier niet simpelweg een herhaling van 1999 zien…
Ze doen enorme aankopen na een enorme beursrally en op de top van de markt.
Dat was in 1999 ook zo.
Hoe moeten deze dure aankopen zich ooit terug gaan betalen? Niet alleen moeten die ondernemingen blijven groeien, maar ook moet de voor de overname aangegene schuld voldaan worden.
De CEO’s zijn in mijn ogen weer helemaal verblindt door hun ego om maar weer bij de grootste ondernemingen ter wereld te mogen horen.
Ik vrees dat dit wederom enorm mis zal gaan, met als gevolg een enorme aderlating door beleggers… Tenzij je op tijd short in de aandelen gaat. En dat is de hoek waarin ik het ga zoeken.