In Amerika werd tijdens het uitbreken van de bankencrisis een hulpprogramma opgezet om banken van hun te risicovolle bezittingen af te helpen, zodat ze minder risico liepen failliet te gaan.
TARP staat voor Troubled Asset Recovery Program. Op kosten van de belastingbetaler werd er voor miljarden aan risicovolle producten van de banken overgenomen.
Toenmalige schattingen gingen er van uit dat de risico’s voor de belastingbetaler enorm waren. Schattingen tot wel 7500 miljard aan risico werden in de pers genoemd.
Begin dit jaar werd een tussentijdse balans opgemaakt. Volgens treasury secretary Timothy Geithner zou het kostenplaatje nu nog ‘maar’ op 89 miljard liggen. Er zou al voor ruim 200 miljard door de banken terugbetaald zijn. Er staat nu nog geen 190 miljard nog open. Op die openstaande posten ontvangt de Amerikaanse regering rente en dividend.
Nog altijd een enorm bedrag, maar de financiële ramp die in 2008 werd gevreesd is niet gekomen.
In Engeland is berekend dat bij hun versie van een vergelijkbaar hulpprogramma de kostenpost voor de belastingbetaler bruto nog ‘slechts’ 2 miljard zou bedragen. Er is zelfs een onderzoeksbureau in Engeland dat denkt dat de Engelse regering een winst van 19 miljard gaat maken.
In Frankrijk is die ‘winst’ er al. De Franse regering claimt dat ze een miljard winst uit de transacties heeft weten te halen.

- Kloppen deze bedragen? Ik geloof er helemaal niets van. Helaas kan ik ze zelf niet berekenen omdat ik de achterliggende gegevens niet heb. Dat probleem hebben andere analisten ook. We moeten dus afgaan om gegevens die verstrekt worden door Centrale Bankiers. Die hebben reden genoeg om niet heel het verhaal te vertellen. Ik heb het donkergrijze vermoeden dat ze bijvoorbeeld producten die waardeloos zijn verlopen gewoon niet meer in de berekening meetellen en dus simpelweg uitgaan van wat nu nog actief is. Zoiets schoont de zaak lekker en niemand die de zaak serieus kan narekenen.