Arm of rijk handelen

By Tom Lassing / 23 december 2017

Is rijk of arm zijn toeval, of is het terug te voeren op (financieel) gedrag?
Het is een aardige vraag, die helaas niet keihard beantwoord kan worden. Immers is het meer dan een financieel verschil. Kinderen van rijke ouders zitten vaak op betere scholen en krijgen van huis uit vaak meer ontwikkeling of kans op ontwikkeling mee.

Toch is het niet zo dat er dus vanuit arme gezinnen geen intelligente of zeer succesvolle kinderen kunnen voortkomen.
Het is alleen zo dat de intelligentie er bij rijke kinderen sneller uit zal komen omdat ze simpelweg een betere scholing krijgen. Ze leren ook sneller anderen met geld en relaties kennen en zo is de kans op succes automatisch al groter.
Dus zelfs dan, bij gelijke scholing, kan er een belangrijk verschil zijn.
Wat we ook zien, bij bijvoorbeeld popsterren is een opvallend verschil tussen rijke en arme popsterren.
Veel (niet alle) popsterren van arme achtergrond vergooien hun verdiende geld in dure feestjes en veel bling bling.
Ze verdienen bakken met geld en het gaat er ook snel met bakken tegelijk doorheen. Aan het einde van het feest is er niets over.
Kijk naar iemand als Justin Bieber. Schatrijk nu hij succesvol is, maar hoe zal het hem vergaan als de meisjes van 14 hem niet meer zo interessant vinden?
Stopt de populariteit, dan is er geen geld meer. Het is opgegaan aan ego strelende BS. Ook veel rappers overkomt dat.
Dat terwijl popsterren van rijke komaf vaak (maar ook niet altijd) wel een appeltje voor de dorst bewaren. Ze investeren een groot deel van hun inkomsten in bedrijven, in onroerend goed, in nieuwe ontwikkelingen etc. Zodra hun populariteit als popmuzikant stopt, zijn ze in feite al belangrijke ondernemers geworden.
Rijk handelen houdt in dat je investeert in je eigen kennis en in goedlopende bedrijven of in je eigen onderneming of in de bedrijven van andere ondernemers.
Rijk zijn en rijk handelen houdt in dat je je geld voor je laat werken. Arm handelen is alles uitgeven wat je binnen krijgt. Je bent dan misschien op het oog wel rijk, maar in feite ben je arm, want zodra de basisinkomsten ophouden, is het geld snel op. Bij heel veel lagere middenklasse gezinnen werkt het op deze manier. Het inkomen gaat letterlijk iedere maand volledig op.
Er wordt niet serieus gekeken naar de mogelijkheid om een deel van het geld voor je te laten werken.
Dat is een gevaarlijke manier van leven. Je bent dan immers totaal afhankelijk van het primaire inkomen. Valt dat weg, dan is het crisis.
Op school leer je hier niets over. Mede daarom is het voor armen zo moeilijk om uit de armoede te ontsnappen. Pas als je begrijpt hoe het werkt, maak je een kans.
Als je echter in je omgeving nooit met deze materie te maken krijgt, omdat niemand het toepast, dan mis je geheid deze kennis.
Dat heeft dan weinig met intelligentie te maken, maar meer met connecties en slimheid.
Kijk maar eens naar je vroegere klas op de lagere school. Is de intelligentste in de klas ook de rijkste geworden? Waarschijnlijk niet.
Wil je als samenleving écht iets voor de armen doen, dan zou je eens moeten kijken naar mogelijkheden om ze niet alleen te leren hoe het werkt, maar ook om ze daar in te steunen. Ik pleit daarom ook voor een sociale dienstplicht voor iedereen tussen de 20 en 30.
Je MOET zes maanden stage lopen bij bepaalde sociale instellingen. Je bepaalt zelf wanneer en deels waar.
Het voordeel van deze stap is dat jongeren in aanraking komen met ook dat deel van de samenleving. Daar waar weinig geld is en we het snelste bezuinigen. Rijk of arm, je komt daar mensen tegen die je anders normaal gesproken niet zo maar tegen het lijf zal lopen. Dat is gunstig voor de armere jongeren, want die leren er ook de sociale dienstplicht vervullende rijkere jongeren kennen, maar andersom zal het de rijke jongeren laten zien dat er buiten hun beschermde wereldje ook een andere realiteit bestaat.
Daar worden ze als mens niet slechter van.
Natuurlijk “kost” deze sociale dienstplicht ze inkomen. Aan de andere kant levert het de samenleving ook veel op. Die sociale dienstplicht kan soms ook een eerste werkervaring opleveren. Zo werd ik na mijn tijd op de Pedagogische Academie dienstplichtig schiet- en wapen instructeur in het leger. Zo had ik mijn eerste jaar leidinggeven en lesgeven al op zak. De financiële ‘beloning’ van 500 gulden per maand was extreem mager en gaf me weinig financiële ruimte, maar het leerde me wel om zuinig te zijn.
Ooit gaf ik in die periode Marco Borsato zijn punt50 mitrailleur wapenlessen. Helaas heb ik aan dat contactmoment nooit een vervolg kunnen geven. Het is wel blijven hangen. Ook toen viel hij al op. Hij wist namelijk op zijn twintigste al precies wat hij wilde. Ik was pas zo ver toen ik 36 was.

Bron: BeursBox.nl

Leave a comment: